De Sinai en de bedoeïenen
De Sinaïwoestijn ligt
als het ware tussen Egypte, Israel en
Saoedi-Arabië ingeklemd. Deze woestijn wordt wel de meest gevarieerde
ter wereld genoemd. Met name het zuiden staat bekend om haar imposante
schoonheid.
Mozes dwaalde hier veertig jaar rond met zijn bevrijde volk en ontving de Stenen Tafelen op de Mozesberg. Jozef, Maria en Jezus doorkruisten het gebied op de vlucht naar Egypte en ook de kruisvaarders hebben hier vele voetafdrukken achtergelaten. Het Katharinaklooster werd in 337 rond het brandende braambos gebouwd en is door de eeuwen heen menigmaal vervallen en hersteld. In de omgeving van het klooster worden nu, voortbordurend op de kennis van de monniken en de bedoeïenen, medicinale kruiden gekweekt.
De natuuur van Sinai mag op het eerste gezicht schraal lijken, maar in deze woestijn vind je meer dan 30 plantensoorten die verder nergens ter wereld voorkomen. In het noorden zwerven wolf en hyena en het is niet ongewoon als 's nachts een vosje het kampement bezoekt.
De Sinaï is van oudsher het woongebied van de bedoeïenen. Vroeger zwierven deze nomaden met hun vee weken tot maanden door de woestijn. Waar de planten en struiken opkwamen, was men met de kuddes te vinden. Niet gehinderd door obstakels als grenzen, trok men van de Sinaï naar de Negevwoestijn of langs Akaba omhoog richting Petra. Dit is nu allang verleden tijd en de bedoeïenen hebben zich nu op vaste plaatsen gevestigd. Sommige van hen hebben zich tot kundige tuinbouwers ontwikkeld en hebben prachtige groentetuinen. Anderen werken in de bouw of zijn beroepsvisser.
Maar de woestijn blijft trekken en wie haar doorkruist ziet hier en daar families of groepjes mensen zomaar een paar dagen of weken in een wadi bivakkeren. Geiten, kinderen, oma en een stapel dekens achterin de pick-up truck en dan 'de bergen' in, zoals de bedoeÏenen zeggen. De jochies van het gezin rijden met alle liefde de kamelen vanuit de dorpen naar de afgesproken plek. En daar zit de familie dan: vrouwen aan de ene kant van de auto en de mannen aan de andere kant.
Met veel plezier werken de bedoeïenen dan ook als gids voor groepjes wandelaars. Ze zijn trots op hun woestijn en laten op de trektocht graag zien hoe je brood in de as van het vuur bakt, wat voor geurige en geneeskrachtige planten er groeien en hoe het spoor van een slang of vosje er uitziet.
Mozes dwaalde hier veertig jaar rond met zijn bevrijde volk en ontving de Stenen Tafelen op de Mozesberg. Jozef, Maria en Jezus doorkruisten het gebied op de vlucht naar Egypte en ook de kruisvaarders hebben hier vele voetafdrukken achtergelaten. Het Katharinaklooster werd in 337 rond het brandende braambos gebouwd en is door de eeuwen heen menigmaal vervallen en hersteld. In de omgeving van het klooster worden nu, voortbordurend op de kennis van de monniken en de bedoeïenen, medicinale kruiden gekweekt.
De natuuur van Sinai mag op het eerste gezicht schraal lijken, maar in deze woestijn vind je meer dan 30 plantensoorten die verder nergens ter wereld voorkomen. In het noorden zwerven wolf en hyena en het is niet ongewoon als 's nachts een vosje het kampement bezoekt.
De Sinaï is van oudsher het woongebied van de bedoeïenen. Vroeger zwierven deze nomaden met hun vee weken tot maanden door de woestijn. Waar de planten en struiken opkwamen, was men met de kuddes te vinden. Niet gehinderd door obstakels als grenzen, trok men van de Sinaï naar de Negevwoestijn of langs Akaba omhoog richting Petra. Dit is nu allang verleden tijd en de bedoeïenen hebben zich nu op vaste plaatsen gevestigd. Sommige van hen hebben zich tot kundige tuinbouwers ontwikkeld en hebben prachtige groentetuinen. Anderen werken in de bouw of zijn beroepsvisser.
Maar de woestijn blijft trekken en wie haar doorkruist ziet hier en daar families of groepjes mensen zomaar een paar dagen of weken in een wadi bivakkeren. Geiten, kinderen, oma en een stapel dekens achterin de pick-up truck en dan 'de bergen' in, zoals de bedoeÏenen zeggen. De jochies van het gezin rijden met alle liefde de kamelen vanuit de dorpen naar de afgesproken plek. En daar zit de familie dan: vrouwen aan de ene kant van de auto en de mannen aan de andere kant.
Met veel plezier werken de bedoeïenen dan ook als gids voor groepjes wandelaars. Ze zijn trots op hun woestijn en laten op de trektocht graag zien hoe je brood in de as van het vuur bakt, wat voor geurige en geneeskrachtige planten er groeien en hoe het spoor van een slang of vosje er uitziet.
